![](https://primary.jwwb.nl/public/p/h/r/temp-fnyelusgsbqtrylrgiwu/ra8bje/nachtegaalbos.jpg?enable-io=true&enable=upscale&crop=1919%2C1080%2Cx1%2Cy0%2Csafe&width=1400&height=788)
- Na de dood van haar broertje verhuizen de twaalfjarige Henrietta en haar familie vanuit Londen naar een oud huis aan zee. Het gezin probeert de draad weer op te pakken, maar dat is moeilijk. In het bos achter het huis maakt Henrietta kennis met Mot, een mysterieuze vrouw. Verhalen en sprookjes raken verwikkeld met de realiteit, wanneer Henrietta ontdekt welke geheimen het oude huis herbergt. Zal ze het mysterie kunnen ontrafelen en haar familie redden (flaptekst)?
Na het lezen van ‘Ons kasteel aan zee’ van Lucy Strange moest ik haar eerste boek ook lezen. De lat lag hoog, maar ik kan meteen zeggen dat ik dit boek beter vind dan ‘Ons kasteel aan zee’.
Het verhaal wordt beschreven vanuit Henrietta (ze wordt Henry genoemd), een twaalfjarig meisje dat verhuist naar een oud huis aan zee. Ze heeft het erg moeilijk met de dood van haar broer Robert, maar heeft geen tijd om dit te verwerken in verband met de ziekte van haar moeder en de verzorging van haar jongere Biggetje (een bijnaam voor Roberta). Wanneer haar vader voor zijn werk naar het buitenland vertrekt, staat Henrietta er alleen voor.
Toen ik nog klein was, kwam mijn moeder als ik niet kon slapen naast me op bed zitten en dan las ze me bij kaarslicht voor. Maar ik was niet klein meer. En mama was ziek – zo ziek dat vader midden in de nacht een dokter had laten komen…
De gedachten van Henry worden zo goed beschreven, dat je heel erg met haar meeleeft en haar graag wilt helpen. Wanneer de dokter begint te vermoeden dat ook Henry psychisch niet in orde is, ga je bijna twijfelen aan alles wat er is gebeurd. Want is dit allemaal wel echt of beeldt Henry zich dit in?
Het verhaal is redelijk geloofwaardig. tot het moment dat Henry haar moeder uit een inrichting en haar zusje bij de tijdelijke pleegouders wil weghalen. Ze kan gewoon het gebouw uitlopen met haar moeder en pas buiten komt er een dokter aan. En de pleegmoeder laat Henry gewoon weglopen met de baby. Beide voorvallen zijn onrealistisch. Kinderen zullen dit niet merken en het alleen maar geweldig vinden hoe Henry haar moeder en zusje terugbrengt naar huis.
De groei van Henry wordt mooi omschreven en laat de ontwikkeling van een kind naar een zelfstandige jongere zien. Ook de verrassing over Mot, de geheimzinnige vrouw in het bos, is erg leuk en voor het verhaal ontzettend handig. Daarnaast is de kortere verhaallijn over de Eerste Wereldoorlog een mooie aanvulling.
Het einde van het boek is zeer bevredigend.
Na het lezen van beide boeken van Lucy Strange kan ik niet wachten op haar volgende boeken!
Reactie plaatsen
Reacties